ศศช.บ้านพะกะเช (ตชด.รางวัลอินทิราคานธี)

ข้อมูลชุมชน บ้านพะกะเช

บ้านพะกะเชก่อตั้งเมื่อประมาณ 80 ปี โดยนายพะกะเช  เป็นผู้นำในการก่อสร้างครั้งแรก  ที่ตั้งหมู่บ้านอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ พิกัด mv 389131  แผนที่ระวาง  46431  easting  = 43490  norting = 1913469 สูงกว่าระดับน้ำทะเล  1,200 เมตร

อาณาเขต

  • ทิศเหนือ        ติดกับ  บ้านปิยอทะหมู่ที่ 13 และ แม่ขุนตื่นน้อย  หมูที่ 3  ตำบลแม่ตื่น อำเภออมก๋อย
  • ทิศตะวันออก    ติดกับ  ลำน้ำแม่ตื่น
  • ทิศตะวันตก        ติดกับ  บ้านบราโกร หมู่ที่ 15  ตำบลแม่ตื่น
  • ทิศใต้        ติดกับ  บ้านหัวโล๊ะ ,บ้านหม่าโอโจ และ บ้านเด๊ะบือเซทะ  หมู่ที่ 11 ตำบลแม่ตื่น

ลักษณะภูมิประเทศ    
เป็นภูเขาสูง  ตั้งบ้านเรือนตามไหล่เขา

สภาพเศรษฐกิจ
ประชากรในชุมชนส่วนใหญ่ มีอาชีพ ทำไร่ข้าว ข้าวโพด  ทำนา  เลี้ยงสัตว์

การคมนาคม
– ถนนลาดยางจาก อ.อมก๋อย ถึง ต.แม่ตื่น 76 กม.
– ทางเดินตามไหล่เขา 60 กม.

ศาสนา/ความเชื่อ
– พุทธ ,  ผี    ( 85 เปอร์เซ็นต์)
– คริสต์    ( 15 เปอร์เซ็นต์)

ข้อมูลประชากร

  • จำนวนหลังคาเรือน        62        หลังคาเรือน
  • จำนวนครัวเรือน        69        ครัวเรือน
  • จำนวนประชากร        290        คน
  • จำนวนประชากรชาย        153        คน
  • จำนวนประชากรหญิง        137        คน

จำนวนประชากรที่ประกอบอาชีพแยกเป็น

  • ทำไร่                47        ครอบครัว
  • ทำนา                21        ครอบครัว
  • รวม                68        ครอบครัว

การศึกษา
ระดับการศึกษาของหัวหน้าครอบครัวจะไม่จบการศึกษาในระดับประถมศึกษาเป็นส่วน ส่วนสมาชิกในครอบครัวที่เป็นแม่บ้านซึ่งมีอายุ  40  ปี  ขึ้นไปจะไม่ค่อยได้รับการศึกษา  ส่วนที่อายุต่ำกว่า  40  ปีโดยส่วนมากประมาณ   ร้อยละ 70-80  กำลังศึกษาในระดับประถมศึกษาและเด็กที่อยู่ในช่วงวัยเรียนจะได้รับการศึกษาจาก  โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนรางวัลอินทิรา  คานธี   และบางส่วนเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนแม่ตื่น และโรงเรียนบ้านห้วยน้ำขาว

ภาษา
ภาษาที่ชาวบ้านใช้สื่อสารด้วยกันเอง  และใช้ติดต่อสื่อสารกับคนภายนอกรวมถึงหน่วยงานราชการแบ่งได้เป็น  ภาษากะเหรี่ยง  และภาษาไทย  ดังนี้

  • ภาษากะเหรี่ยง เป็นภาษาที่ชาวบ้านใช้พุดคุยติดต่อสื่อสารกันของคนเผ่าเดียวกันรวมไปถึงในพิธีกรรมต่าง ๆ
  • ภาษาคำเมือง  เป็นภาษาท้องถิ่นของชาวเหนือที่ชาวบ้านใช้พูดคุยกับคนในพื้นที่ภาคเหนือหรือคนที่พูดคำเมืองได้
  • ภาษากลาง เป็นภาษาที่ชาวบ้านใช้พูดคุยกับบุคคลทั่วไปที่ไม่สามารถพูดภาษาเหนือได้หรือใช้ติดต่อกับหน่วยงานราชการ

อาชีพ
อาชีพหลักของชาวบ้าน คือ   การทำการเกษตร  เช่น  การปลูกข้าว  โดยใน  1  ปีชาวบ้านจะทำนา    1  ครั้ง  ผลผลิตที่ได้จะเก็บไว้บริโภคเองภายในครัวเรือน   การปลูกไม้ผล  ผักสวนครัว  อาทิ   ผักกาด   พริก   มะเขือ  ถั่ว จะทำตลอดปี  ผลผลิตที่ได้จะแบ่งขายภายในชุมชน และเก็บไว้บริโภคใน
อาชีพรอง คือ  การรับจ้างในช่วงหลังฤดูการเก็บเกี่ยว  ได้แก่  ในฤดูการเพาะปลูก ชาวบ้านอาจจะรับจ้างทำนาของชาวบ้านด้วยกันเองนอกจากการลงแขกกันของชาวบ้าน   ส่วนด้านการค้าขายของชำเล็ก ๆ  ในหมู่บ้าน   มี   1    ร้าน

ผู้นำชุมชน

  • นายตึแฮ ยศยิ่งอภิราม เป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน

ระบบสาธารณูปโภค

  • การรักษาพยาบาลที่สถานีอนามัยบ้านทุ่งต้นงิ้ว     ห่างจากหมู่บ้านประมาณ   8  กิโลเมตร     การเดินทางยากลำบาก  หรือเดินทางไปรักษาพยาบาลที่สาธารณสุขแม่ตื่น และที่โรงพยาบาลอมก๋อย
  • น้ำดื่มน้ำใช้  ชุมชนใช้น้ำจากถังประปาภูเขา  ซึ่งสร้างอยู่บนเนินเขาทางเหนือสุดของหมู่บ้าน  มีน้ำเพียงพอสำหรับอุปโภคบริโภคตลอดปี
  • การใช้ห้องน้ำของชาวบ้าน   ในชุมชนมาห้องน้ำ ร้อยละ 50
  • ระบบการไฟฟ้าใช้เป็นโซล่าเซลล์มีเพียงร้อยละ 30เท่านั้น

ศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขา “แม่ฟ้าหลวง” บ้านพะกะเช
E8607052-103ศศช.บ้านพะกะเช เดิมสังกัดศูนย์บริการศึกษานอกโรงเรียน  อำเภออมก๋อย  จังหวัดเชียงใหม่  จัดตั้ง เมื่อ พุทธศักราช 2538   พิกัด  MV  389134  หมู่ที่  11  ตำบลแม่ตื่น อำเภออมก๋อย  จังหวัดเชียงใหม่

เนื่องจากอำเภออมก๋อย  จังหวัดเชียงใหม่  ยังจัดการการศึกษาไม่ทั่วถึงทำให้ยากต่อการพัฒนาและมีปัญหาด้านความมั่นคงตามมา  สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ  สยามบรมราชกุมารี   จึงมีพระราชกระแส  ให้กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน  จัดตั้งโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน ขึ้นแทนศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขาแม่ฟ้าหลวงบ้านพะกะเช  โดยทำการมอบโอนเมื่อ  วันที่  12  เมษายน  2550

ปัจจุบันตามนโยบายและแนวปฎิบัติการจัดการศึกษาสนองงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริร่วมกับโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนรางวัลอินทิราคานธีเป็นเอกภาพ ได้ทำการกำหนดพื้นที่การดำเนินงานตามนโยบายที่กำหนด และสำรวจช้อมูลพื้นฐานของชุมชน เพื่อให้ได้จำนวนกลุ่มเป้าหมายการจัดการศึกษา ได้แก่กลุ่มผู้ไม่รู้หนังสือ กลุ่มผู้เรียนด้านอาชีพ กลุ่มเป้าหมายการส่งเสริมการอ่าน สถานศึกษาได้กำหนดวางแผนการดำเนินงานการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย โดยประสานความร่วมมือในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้นอกระบบให้กลุ่มเป้าหมายร่วมกับโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนรางวันอินทิรา คานธี ในด้านทรัพยากรของชุมชนร่วมกัน ใช้อาคารสถานที่ในโรงเรียนนอกเวลาเรียนทำการเรียนการสอน สอนวิชาชีพ พบกลุ่มผู้เรียนการศึกษาขั้นพื้นฐานและเป็นสถานที่นัดหมายในการสอนผู้ไม่รู้หนังสือ

WordPress theme: Kippis 1.15

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress