ศศช.บ้านปิพอ

ข้อมูลชุมชนบ้านปิพอ

ที่ตั้ง หมู่บ้านปิพอ  หมู่ที่  6  ตำบลแม่ตื่น   อำเภออมก๋อย  จังหวัดเชียงใหม่
ตามหลักกิโลเมตร 79    ถนนอมก๋อย –  แม่ตื่น   และมีถนนแยกไปหมู่บ้าน  ประมาณ  38   กิโลเมตร
อยู่ห่างจากอำเภออมก๋อย   ประมาณ   109   กิโลเมตร

ประวัติชุมชน
หมู่บ้านปิพอจัดตั้งมาได้  50 ปี แล้วโดยการนำของ นายปิพอ   มะเชอร์   ชาวบ้านได้แยกมาจากหมู่บ้านขุนตื่นน้อยอีกที บ้านปิพอมีทั้งหมด37หลังคาเรือน  ชาวบ้านเรียกบ้านปิพอว่า  “ บ้านเกล่อก่อ”ซึ่งแปลเป็นไทยว่า  ” ดินถล่ม ”  หมู่บ้านปิพออยู่ในเขตจังหวัดเชียงใหม่ หมู่ที่ 6 ต.แม่ตื่น  อ.อมก๋อย    การคมนาคม  109กิโลเมตร  จากอ.อมก๋อย  หมู่บ้านเป็นทางผ่านสามารถเดินทางเท้าไปยังหมู่บ้านอื่นได้  ทิศตะวันออกติดกับปิยอทะ  ทิศ ใต้กับบ้านบราโกร ทิศตะวันตกติดกับบ้านขุนตื่นน้อย ชาวบ้านนับถือศาสนาพุทธและศาสนาคริสต์

สภาพทางภูมิศาสตร์
-ภูมิอากาศ   หมู่บ้านปิพอ   ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่หมู่  6   ต.แม่ตื่น  อ.อมก๋อย  จ.เชียงใหม่   ซึ่งเป็นพื้นที่ภูเขาสูงมีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ  700   เมตร  จึงมีอากาศหนาวเย็นตลอดปี

  • ฤดูร้อน    ตั้งแต่ช่วงเดือน มีนาคม  –  พฤษภาคม  ตอนกลางวันอากาศจะร้อน อาจมีฝนตก  ตอนกลางคืนอากาศ
  • ฤดูฝน    ตั้งแต่ช่วงเดือน มิถุนายน  –  กันยายน   ปริมาณน้ำฝนพอดี   ไม่สูงหรือต่ำ    จนเกินไป
  • ฤดูหนาว    ตั้งแต่ช่วงเดือน ตุลาคม  –  กุมภาพันธ์  อากาศค่อนข้างหนาวเย็น   มีอุณหภูมิต่ำสุดถึง  0  องศาเซลเซียส  ในบางปี

อาณาเขตและอาณาบริเวณเขตติดต่อ

  • ทิศเหนือ        ติดกับบ้านขุนตื่นใหม่    ต.แม่ตื่น    อ.อมก๋อย           จ.เชียงใหม่
  • ทิศใต้        ติดกับบ้านบราโกร    ต.แม่ตื่น     อ.อมก๋อย          จ.เชียงใหม่
  • ทิศตะวันออก    ติดกับบ้านปิยอทะ    ต.แม่ตื่น     อ.อมก๋อย          จ .เชียงใหม่
  • ทิศตะวันตก        ติดกับบ้านขุแม่ตื่นน้อย   ต.แม่ตื่น     อ.อมก๋อย          จ .เชียงใหม่

 

ข้อมูลชุมชนในด้านต่าง ๆ
ประชากร ชาวบ้านปิพอเป็นชาวเขา  เผ่ากะเหรี่ยงสกอร์  มีเชื้อชาติไทย  สัญชาติไทย  มีจำนวนหลังคาเรือนภุ46 หลังคาเรือน จำนวนประชากรทั้งหมด      214   คน   เป็นเพศชาย    105 คน   และเป็นเพศหญิง  109 คน
ซึ่งในจำนวนนี้มีผู้พิการจำนวน  1 คน เพศ หญิง (ตาบอดหนึ่งข้าง) จากข้อมูลดังกล่าวข้างต้น   มีผู้พิการที่ได้รับการช่วยเหลือจากรัฐจำนวน  2  ซึ่งได้รับเบี้ยยังชีพคนพิการ รายละ   500  บาทต่อ เดือน

ภาษา
ภาษาที่ชาวบ้านใช้สื่อสารด้วยกันเอง  และใช้ติดต่อสื่อสารกับคนภายนอกรวมถึงหน่วยงานราชการแบ่งได้เป็น  ภาษากะเหรี่ยง  และภาษาไทย  ดังนี้

  1. ภาษากะเหรี่ยง    เป็นภาษาที่ชาวบ้านใช้พุดคุยติดต่อสื่อสารกันของคนเผ่าเดียวกันรวมไปถึงในพิธีกรรมต่าง ๆ
  2. ภาษาคำเมือง    เป็นภาษาท้องถิ่นของชาวเหนือที่ชาวบ้านใช้พูดคุยกับคนในพื้นที่ภาคเหนือหรือคนที่พูดคำเมืองได้
  3. ภาษากลาง    เป็นภาษาที่ชาวบ้านใช้พูดคุยกับบุคคลทั่วไปที่ไม่สามารถพูดภาษาเหนือได้หรือใช้ติดต่อกับหน่วยงานราชการ

อาชีพ
อาชีพหลักของชาวบ้าน คือ   การทำการเกษตร  เช่น  การปลูกข้าว  โดยใน  1  ปีชาวบ้านจะทำนา    1  ครั้ง  ผลผลิตที่ได้จะเก็บไว้บริโภคเองภายในครัวเรือน   การปลูกไม้ผล  ผักสวนครัว  อาทิ   ผักกาด   พริก   มะเขือ ถั่ว จะทำตลอดปี  ผลผลิตที่ได้จะแบ่งขายภายในชุมชน และเก็บไว้บริโภคในครัวเรือน   ส่วนกาแฟ  ชาวบ้านเริ่มมีการปลูกกาแฟกันมากขึ้น  เพราะที่หมู่บ้านซอแอะมีสภาพภูมิอากาศที่เหมาะสมสำหรับการปลูกกาแฟ
อาชีพรอง คือ  การรับจ้างในช่วงหลังฤดูการเก็บเกี่ยว    นอกจากนี้ในฤดูการเพาะปลูก ชาวบ้านอาจจะรับจ้างทำนาของชาวบ้านด้วยกันเองนอกจากการลงแขกกันของชาวบ้าน   ส่วนด้านการค้าขายของชำเล็ก ๆ  ในหมู่บ้าน   มี   2    ร้าน

ศาสนาและความเชื่อ
ชาวบ้านซอแอะมีศาสนาที่นับถือและเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ  สามารถแบ่งออกเป็น
ศาสนาพุทธ (นับถือผี)     จำนวน       42    หลังคาเรือน
ศาสนาคริสต์           จำนวน               4            หลังคาเรือน

สถาบันศาสนา
คนในหมู่บ้านส่วนมากนับถือศาสนาพุทธ ศาสนาคริสต์และนับถือผี   คือ  เชื่อในสิ่งที่เหนือธรรมชาติ  เช่น  ผีป่า  ผีเขา  ผีบ้านผีเรือน  ผีบรรพบุรุษ ซึ่งจะเห็นได้จากการสืบทอดประเพณีต่าง ๆและมีการบูชาโดยการทำเครื่องบูชาและพิธีกรรมต่าง ๆซึ่งแต่ละพิธีกรรมนั้นจะมีความหมายแตกต่างกันออกไป  ส่วนในเรื่องของพิธีกรรม  จะประกอบพิธีกันที่บ้าน  โดยพิธีกรรมที่สำคัญที่ยังคงสืบทอดกันมาช้านาน  ได้แก่  พิธีมัดมือ  และพิธีนับถือผี  ฯลฯ

สถาบันการปกครอง
ผู้ใหญ่บ้าน(พ่อหลวง)ของหมู่บ้านปิพอ คือ   นายดิจอ     วาโพ  เข้ารับราชการเมื่อวันที่  7   มกราคม  2552   มีหน้าที่ควบคุมดูแลอีก   4   หมู่บ้าน  คือ  บ้านปิพอ  บ้านขุนตื่นใหม่  บ้านแมะแตะแหละกุย บ้านขุนตื่นน้อย  หมู่ที่  6  ตำบลแม่ตื่น  อำเภออมก๋อย  จังหวัดเชียงใหม่

คณะกรรมการหมู่บ้าน  ปิพอ

  • นายดิจอ    วาโพ    ประธาน
  • นายสมชาย   พอน่อ    รองประธาน
  • นายเหย่บือ  เป๊ระพอ        กรรมการ
  • นายหล่าคือ   นะบอ    กรรมการ
  • นายลาบือ     เปะพอ       กรรมการ

สุขภาพอนามัย
หมู่บ้านปิพอจะไปรักษาพยาบาลที่สถานีอนามัยบ้านใหม่     ห่างจากหมู่บ้านประมาณ   38   กิโลเมตร     การเดินทางสะดวกสบาย   หรือเดินทางไปรักษาพยาบาลที่โรงพยาบาลอมก๋อย
น้ำดื่มน้ำใช้  ชุมชนใช้น้ำจากถังประปาภูเขา  ซึ่งสร้างอยู่บนเนินเขาทางเหนือสุดของหมู่บ้าน  มีน้ำเพียงพอสำหรับอุปโภคบริโภคตลอดปี
การใช้ห้องน้ำของชาวบ้าน   ชาวบ้านค่อนข้างถูกสุขลักษณะ  คือ  เกือบทุกหลังคาเรือนจะมีส้วมซึม  และห้องน้ำใช้  ส่วนที่ยังไม่ได้ดำเนินการจัดสร้างห้องน้ำมีประมาณ  10  หลังคาเรือน

การศึกษา
ระดับการศึกษาของหัวหน้าครอบครัวจะไม่จบการศึกษาในระดับประถมศึกษาเป็นส่วนใหญ่   สมาชิกบางส่วนจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลาย    ส่วนสมาชิกในครอบครัวที่เป็นแม่บ้านซึ่งมีอายุ  40  ปี  ขึ้นไปจะไม่ค่อยได้รับการศึกษา  ส่วนที่อายุต่ำกว่า  40  ปีโดยส่วนมากประมาณ   ร้อยละ 70-80  กำลังศึกษาในระดับประถมศึกษาและเด็กที่อยู่ในช่วงวัยเรียนจะได้รับการศึกษาจาก  ศูนย์การเรียนรู้ชุมชนชาวไทยภูเขา  “แม่ฟ้าหลวง” บ้านปิพอ   โรงเรียนบ้านขุนตื่นน้อย  โรงเรียนชุมชนบ้านแม่ตื่น  ซึ่งเป็นโรงเรียนในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา  และบางส่วนเข้าศึกษาต่อที่ตัวอำเภออมก๋อย

  • วาสุ

    บ้านผมเองครับ

  • Notetung22

    สวัสดีครับผม ชัยวัฒน์ กลุ่มอาสา ปั้นฝัน
    ขอข้อมูลจำนวนนักเรียน
    -ประถม-
    -อุบาล
    ครู
    -ชื่อ
    -เบอร์

WordPress theme: Kippis 1.15

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress